Monday, July 24, 2017

கொள்ளையர்கள்..... தில்லியில்.... (இந்திய மண்ணில் பயணம் 34)

எட்டேகாலுக்கு  வண்டி சொல்லி இருக்கோம்.  போற வழியில்  கோவிலுக்குப் போயிட்டுப் போகலாமான்னால்......  நாம் போற வழியில் இல்லைன்னார் நம்மவர்.  எப்படி இல்லாமல் போகுமாம்?
இப்போ புது ஏர்ப்போர்ட் வந்துருச்சுன்னார்.  2011 லே இங்கிருந்து கிளம்பும்போதுதானே ஏர்ப்போர்ட்டை விரிவாக்கிப் புதுசாக் கட்டிக்கிட்டு இருந்தாங்க... இப்ப புது ஏர்ப்போர்ட்டுன்னா எப்படி?
பழைய ஏர்ப்போர்ட் ரன்வே  ஆரம்பிக்கும்  இடத்தாண்டை இன்னொரு  304.4 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி (!)  அங்கே புதுசாக் கட்டிட்டாங்களாம்.  அப்போ பழசு? அது வழக்கம்போல ஏர்ஃபோர்ஸ் பயன்படுத்திக்குது. ஏற்கெனவே ஏர்ஃபோர்ஸ் இடத்தில்தான் சிவிலியன் விமானம் இறங்கி ஏற அனுமதி கொடுத்துருந்தாங்க.  அது அப்போ 1970 இல் இண்டியன் ஏர்லைன்ஸ்க்கு மட்டுமேன்னுதான்.  அதுவும் தில்லி - சண்டிகர் மட்டும்.  அதானே...அப்ப ஏது இந்த தனியார் விமான சேவை(!)கள் எல்லாம்?
மொஹாலி எல்லாம் சுத்திக்கிட்டு ஒரு பதினொரு கிமீ பயணம் செஞ்சு  ஏர்ப்போர்ட் போய்ச் சேர்ந்தோம். நல்லாத்தான் கட்டி இருக்காங்க. இப்ப  திறந்து வச்சே ஒரு ஏழெட்டு மாசம் தான் ஆச்சு என்பதால் பளிச்ன்னுதான் இருக்கு.
'ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு முன்னாலே வா, மூணு மணி நேரத்துக்கு முன்னாலே வா'ன்னு  ஏர்ப்போர்ட் டார்ச்சர்    இந்தியாவிலே  இருப்பதால் வந்து சேர்ந்துட்டு தேவுடு காத்துக்கிட்டு இருக்கவேண்டியாகுது.  காத்திருக்கும் நேரத்தில் வேடிக்கை பார்க்கக்கூட ஒன்னும் இல்லை.  கூட்டத்தையே காணோம்.

நேரத்துக்குக் கிளம்பின  விமானம், தில்லி போய்ச் சேர்ந்தப்ப மணி  12.20.  அடுத்த ப்ளைட்டுக்கு  ஒன்னரை மணி நேரத்துக்கும் அதிகமாவே இருக்கு.  நல்லவேளையா வைஃபை இருந்ததால்..... வலை மேய்ச்சல்தான்.
தில்லி ஏர்ப்போர்ட் வழக்கம்போல் கலகல கூட்டம்தான்.
ஒரு காஃபி குடிக்கலாமான்னால் கூட யோசிக்கத்தான் வேணும். கப்புசீனோ ஒன்னே ஒன்னு  180 ரூன்னு  விலைப்பட்டியல் போட்டுட்டுக் காசு கொடுக்கும்போது  290 ன்னு பில் போடறாங்க.  உள்ளூர் வரிகள் தனி(யாம்) அதுவும் நான் கேட்ட 'சின்னமன்  டாப்பிங் ' கூட இல்லைன்னுட்டாங்க.  நியாயமான விலையா  என் மனசுக்குப் படலை என்பதால் ஆர்டரைக் கேன்ஸல் செஞ்சுட்டேன்.

போற ஊர்லே போய் டீ குடிச்சால் ஆச்சு ! இப்ப எங்கே போறோமுன்னு  சொல்லலை இல்லே?   லக்நோ போய்க்கிட்டு இருக்கோம்.  உம்ராவ் ஜான் னு ஒரு  (பழைய )ஹிந்தி படம் பார்த்ததுலே இருந்து  லக்நோ தெருக்களில் சுத்தணுமுன்னு ஒரு ஆசை. ஆனா அதுக்காக இப்போ நாம் வரலை.  பின்னே எதுக்காம்?

நாம் தரிசிக்க வேண்டிய 108  திவ்யதேசக் கோவில்களில்  வட இந்தியாவில்     நமக்கு விடுபட்டுப்போனது  நாலுன்னு   பயணத்தொடரின் ஆரம்பத்தில் சொல்லி இருந்தேனே.... அதுலே மூணு கோவில்கள் பத்ரிநாத் போய்வரும்போதே கிடைச்சுருது.   இன்னும் ஒன்னு பாக்கி. அதுக்குத்தான்  இப்போ போய்க்கிட்டு இருக்கோம்.

பயணத்திட்டங்கள் போடும்போது,   அது என்னவோ என்னதான்  கவனிச்சுப் பார்த்துச் செஞ்சாலுமே  சில இடங்கள் விட்டுப் போயிருது.   குழுப்பயணமா இல்லாம நாமே  தனியாப்போறோமா....  அதனால் சரியான வழிகாட்டுதல்கள் கிடைக்கறதில்லை.  சரியாச் சொன்னால் நாம் காசிப் பயணம் முடிச்சுக்கிட்டு அயோத்யா போனோம் பாருங்க.... அப்பவே இந்த இடத்தைச் சேர்த்துருந்தால்   இதுக்குன்னு இப்ப வரவேண்டி இருக்காது.... ப்ச்..... அப்போ நமக்கு அவ்வளவா விவரம் இல்லாமப் போச்சு....

 இப்போ?  ரொம்ப விவரமோ?  ஹி ஹி....


இல்லையே.... இப்பவும்  அக்கம்பக்கம் என்னன்னு கவனிக்காம  இந்தப் பக்கம்    ஒரு கோவில் பாக்கின்னுக்கிட்டே இருந்துருக்கோமே....  உண்மையில் நாலு நாள் தங்கி நிதானமாப் பார்க்கவேண்டிய ஊர் இது. அங்கென்ன இருக்கு அங்கென்ன இருக்குன்னு  கோட்டை விட்டுருக்கோம்.....

இன்றைக்கு லக்நோவில் ஒரு நாள் தங்கிட்டுக் காலம்பற கிளம்பி நைமிசாரண்யம் போயிட்டு  வந்துடணும் என்றதுதான் நம்ம திட்டம்.
பகல் ரெண்டு அஞ்சுக்கு ப்ளேன் ஏறி லக்நோ போய் சேர்ந்தப்ப  மணி  மூணு பத்து.  நாம் புக் பண்ணி இருக்கும் ஹொட்டேல் பிக்கப்  வண்டி அனுப்பி  இருந்தது.  இடைப்பட்ட தூரம்  16. 5  கிமீ.  ஏர்ப்போர்ட் இருக்குமிடம்  எங்கெயோ வனாந்தரமா இருக்கு. பொட்டல் காடு. அங்கங்கே திடீர் திடீர்னு  வீடுகளும் தெருக்களும், பள்ளிக்கூடங்களுமா  ....
சாலைகள் எல்லாம் அகலமாவும் சுத்தமாவும் இருக்கு!  இங்கே யானைச் சிலை இருக்குன்னு  சேதிகளில் முந்தி வாசிச்சதால்  அதையே  கண் தேடுது....
சட்னு கண்ணில் பட்ட   மாயாவதியின் போஸ்டரும்,  அது  இருந்த யானை நீரூற்றும்....   அட!  அரசியலைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால்.... இவுங்க இன்னொரு யானைப்ரேமி !
நகருக்குள்  போறோம்.   பார்த்தாலே இது எதோ அரசாங்க அலுவலகம் என்றது போலவே தெரியும் பிரமாண்டமான கட்டடங்கள்.  கடைசியில் அது உண்மைதான் :-)  பழைய கட்டடங்களும் புதிய கட்டடங்களுமா  அங்கங்கே ஒரு நெருக்கடி.  போக்குவரத்து நெரிசலும் இருந்ததால்  ஊருக்குள் வந்தே வந்துட்டோமுன்னு புரிஞ்சது.
ஹொட்டேலுக்குப் போய்ச் சேரும்போது மணி நாலரை. இதுவும் வலையில் பார்த்து புக் பண்ணதுதான். Hotel Clarks Avadh.  MG Road. ஏழாவது மாடியில் நமக்கான அறை!
 ஜன்னல் திரையைத் திறந்தால் கோம்தி நதி !   உத்தரப்ரதேஷின் பெரிய நதி.  நீளமான நதியும் இதுதான்.  கிட்டத்தட்ட 960 கிமீ ! அப்படியே போய் கங்கையில் சேர்ந்துருது!

த்வார்க்கா கோவிலுக்கு முன்னாடி கூட கோம்தி நதின்னு ஒன்னு பார்த்தோமே... இதுவும் அதுவும் ஒன்னுதானான்னு எனக்கொரு சம்ஸயம்.  அங்கே அது அரபிக்கடலில் போய் சேர்ந்துருது.  இங்கே   இது கங்கையில் சங்கமம்.  ஒன்னு மேற்குன்னா ஒன்னு  கிழக்கால்லே இருக்கு!

இந்தியாவில் எல்லா நதிகளுக்கும் பொதுவான சாபக்கேடு  இதைமட்டும் விட்டுவச்சுருக்குமோ?  இங்கேயும்  நதியே கெட்டுப்போய்த்தான் கிடக்கு.  அது எங்கே தானாகவா  கெடுது?  மக்கள்கூட்டம் கெடுத்து வச்சுருதுல்லே...  :-(  இதுலே கரையோரம் இருக்கும் நகரங்களின் அடாவடி வேற.... எல்லாக் கழிவுகளையும்  ஆத்தோடு கலந்துவிட்டால் போச்சு என்ற எண்ணம்....  மாசு,  மாசு,  மாசைத்தவிர வேறொன்னும் இல்லை.....

இப்பதான் கொஞ்சூண்டு விழிப்புணர்வு வந்துருக்கு போல.... நதியை சுத்தப் படுத்துவதும், அதன் கரையோரங்களில் மக்கள் வசதிக்காக நடைபாதைகள் இன்ன பிற வசதிகள் எல்லாம் செஞ்சு  வெளிநாடுகளில் எப்படி  ஆத்தோர இடங்களை அழகுபடுத்தி மக்கள் பயன்பாட்டுக்கு  விட்டுருக்காங்களோ அதே போல செய்யப்போறாங்களாம். இதுக்காகவே மந்திரிகளும் தந்திரிகளும்    வெளிநாட்டுச் சுற்றுப்பயணம் எல்லாம் போயும் வந்துருக்காங்க.

சென்னையைக் கூட சிங்கப்பூராக்குவோமுன்னு  சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாங்கல்லே?  செய்யறதுக்குள்ளே ஆட்சி மாறிப்போச்சுன்னு.... கேள்வி :-)

இங்கேயும் அதுக்குண்டான வேலைகள் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு.  நதியின் இக்கரையில் நம்ம ஹொட்டேலை ஒட்டியே ஒரு கோவில், அங்கேயும் எதோ கட்டுமானப்பணி நடக்குது.

மணி இன்னும் அஞ்சாகலை.  கொஞ்ச நேரம் ஊரைச் சுத்திப் பார்த்துக்கலாமேன்னு  கிளம்பி கீழே வந்து வரவேற்பில், மறுநாள்  நமக்கு வண்டி வேணுங்கறதைச் சொல்லி ஏற்பாடு செஞ்சுக்கிட்டு,  ஹொட்டேலுக்கு வெளியே வந்தோம்.

இங்கே பணியாளர்கள் எல்லாம் தலையிலே பகடி கட்டிக்கிட்டு (தலைப்பாகை)இருக்காங்க.  லக்நோ ஸ்டைலு!

  இந்த ஹொட்டேல் இருக்கும்  சாலை  மகாத்மா காந்தி ரோடு.  எல்லா ஊர்லேயும் ஒரு எம் ஜி ரோடு இருக்குல்லே? (சென்னையில் இருக்கோ? )
ஹொட்டேலுக்கு முன்னால்  சாலைக்கு அடுத்த பக்கம் ஒரு பெரிய பார்க் இருக்கு!  பேகம் ஹஸரத்மஹல் பார்க்.  ரொம்பவே பெரூசு. வெள்ளையர்களுக்கு எதிராக நடந்த முதலாம் சுதந்திரப் போராட்டத்துலே இவுங்க பங்கு அதிகம்!   உண்மையான புரட்சித் தலைவி !

இவுங்களை கௌரவிக்கத்தான் அரசு  இந்தத் தோட்டத்துக்கு (விக்டோரியா பார்க்ன்னு முந்தி இருந்த பெயரை  மாத்தி) இவுங்க பெயரை வச்சுருக்கு!

டாக்ஸி ஒன்னு எடுத்துக்கிட்டோம். ட்ரைவரிடம் கொஞ்ச நேரம் ஊரைச் சுத்திட்டு வரலாமுன்னதும்  குஷி ஆகிட்டார்.  இங்கே என்ன விசேஷமுன்னு கேட்டதுக்கு  அவர் முதலில் சொன்ன இடம் ஷர்மா சாய் தூகான். டூரிஸ்ட்டுகள் கட்டாயம் போக வேண்டிய இடமாம்.  நாமும் போனால் ஆச்சு.
ஷர்மா டீ ஸ்டால் இருக்கும் பகுதி பழைய லக்நோ. குறுகலான தெருக்கள். நவாப் காலத்திய சமாச்சாரம். ஊரில் முக்கால் வாசிக்கும்மேலே இஸ்லாமியர்கள்தான்.  சந்து பொந்துக்குள்ளே நுழைஞ்சு போய் கடைசியில் டீ ஸ்டாலாண்டை  வண்டியை நிறுத்தினார்  ட்ரைவர் மொஹ்ஹமத் ஷிராஜ்.

 வருசம் 1948லே ப்ரகாஷ் ஷர்மா என்றவர், அலிகர் என்ற ஊரில் இருந்து லக்நோவுக்குக் கிளம்பி வ்ர்றார். கூடவே  அண்ணந்தம்பிங்க நாலு பேர்.  இந்த சந்து முக்கில் டீக்  கடை ஒன்னு போடறாங்க.  சாயா, சமோஸா, வெண்ணை தடவுன பன் இதுதான் வியாபாரம். வீட்டு வெண்ணையாம் !  ருசி பிடிச்சுப்போய்  சனம் வந்து குமியுது.  அப்புறம் என்ன?  வியாபாரம் நிலைச்சுப்போய் இப்ப 68 வருசமா ஜேஜேதான்.  பிரபலங்கள் வர்ற இடமாவும் ஆகிப்போயிருக்கு. இப்பப்பாருங்க..... நியூஸியில் இருந்து கூட டீ குடிக்கப் போயிருக்கோம்:-)
அந்தக் காலத்துலே கடையில் வேலை செய்யன்னு வந்தவங்க சிலர்  இன்னும்கூட  அங்கேயே வேலை செய்யறாங்களாம்!  தீபக் ஷர்மாதான் இப்பக் கடையை நிர்வாகம் செய்யறார்.
டீ அப்படி ஒன்னும் விலை அதிகம் இல்லை. ஒரே ரகம் சாயாதான்.  மண் டம்ப்ளர், தெர்மாகோல் டம்ப்ளர், கண்ணாடி டம்ப்ளர்னு மூணு விதமா கிடைக்குது. 20,15,10ன்னு  விலை. அந்த பன் வெண்ணையும், சமோஸாவும் இப்பவும் கிடைக்குது.

நீங்க வண்டியிலே இருங்க நான் போய் வாங்கி வர்றேன்னார்  மொஹ்ஹமத். நம்ம சமாச்சாரம் அவருக்குத் தெரியாதுல்லே :-)


மூணு   மட்கா(மண் டம்ப்ளர்)சாயா சொல்லிருங்கன்னதுக்கு  தனக்கு க்ளாஸ் போதுமுன்னுட்டார்.    சாயா வந்தது. வெளியே சந்துலே நாலைஞ்சு  மேஜை  போட்டு வச்சுருக்காங்க. நின்னுக்கிட்டுத்தான் குடிக்கணும்.   அப்படி ரொம்ப சுத்தமான இடமுன்னு சொல்ல முடியாது. ஆனாலும் நல்ல கூட்டம். உள்ளுர் பாரம்பரிய சமாச்சாரப் பட்டியலில் இடம் புடிச்சுருக்கு!  நாமும் உள்ளுர் சரித்திரத்துலே இடம் புடிச்சுட்டோம் :-)
என்னமோ   இந்த இடம் பார்த்ததும் நம்ம சிங்கை செராங்கூன் ரோடு சந்துகள் ஞாபகத்துக்கு வந்தது உண்மை....

தொடரும்........  :-)

Saturday, July 22, 2017

சனிக்கிழமை ஸ்பெஷல்: ஸிம்பிளா ஒரு குருமா :-)

குளிர்காலம் முடிஞ்சு  வசந்தமும் வந்து போய் கோடை எட்டிப் பார்க்கும்வரை இங்கே கிடைக்கும் காய்கறிகளை வச்சுத்தான் ஒப்பேத்தணும்.
முட்டைக்கோஸ்,  காலி ஃப்ளவர், ப்ரோக்கொலி, கேரட் , உருளைக்கிழங்கு இதுகளை வச்சு எத்தனை விதம்தான் சமைக்கிறது சொல்லுங்க......

இன்றைக்கு ஒரு குருமா செஞ்சுடலாமா?

மேலே சொன்ன காய்கறிகளில் உருளையை விட்டுட்டு மத்த  நாலையும் கொஞ்சம் எடுத்துக்கலாம்.
படத்துலே  காண்பிச்ச மாதிரி நறுக்கி வச்சுக்கணும். ஏறக்கொறைய ஒரே சைஸுலே இருந்தால்  பார்க்கக் கொஞ்சம் நல்லா இருக்கும்:-)

முட்டைக்கோஸ் ஒரு 200 கிராம் அளவு. பொடியா நறுக்க வேண்டாம். கொஞ்சம் பெரிய துண்டுகளாக நறுக்கி  தண்ணீரில்  அலசி எடுத்து  வடிகட்டியில் போட்டு வடிய விடலாம்.
இஞ்சி, பச்சமிளகாய், பூண்டு  மூணும் சேர்த்து அரைச்ச பேஸ்ட் இருந்தால் அதுலே ஒரு டீஸ்பூன்.  நம்ம வீட்டில்  இதைக் கொஞ்சம் அதிகமாகவே அரைச்சு  ஐஸ் குயூப் ட்ரேயில் வச்சு  ஃப்ரீஸ் பண்ணி எடுத்துக்கிட்டு அதை ஒரு ஃப்ரீஸர் பையில் போட்டு  ஃப்ரீஸரில் போட்டு வச்சுக்குவேன். க்ரீன் மஸாலான்னு இதுக்குப் பெயர்.
தக்காளி, வெங்காயம் தலா ஒரு அம்பது கிராம். ( அய்ய....      ரெண்டு தக்காளி, ஒரு வெங்காயம்!) பொடியா அரிஞ்சு வச்சுக்கணும்.  நாந்தான்  இதையுமே  வதக்கி ஃப்ரீஸ் செஞ்சுருக்கேனே....  அதில் இருந்து ஒரு நாலு க்யூப்.

கசகசா, தேங்காய், அஞ்சு  பாதாம், அஞ்சாறு முந்திரிப் பருப்பு  நல்லா மைய்யா அரைச்சு வச்சுக்கணும்.    சட்னி ஜாரில் முதலில் கசகசாவை மட்டும் போட்டு அரைக்கணும். எல்லாத்தையும் சேர்த்து அரைச்சால் கசகசா அரைபடறதில்லையாக்கும்....

நல்லா மசிஞ்ச பிறகு  பாதாம், முந்திரி சேர்த்து அரைச்சுட்டு, அப்புறம் தேங்காய்த்துருவல் சேர்த்து அரைக்கணும். அப்பப்பக் கொஞ்சம் தண்ணீர் சேர்த்து  அரைச்சுக்குங்க.  தேங்காய்ப்பால் இருந்தால்  அதையேகூடப் பயன்படுத்திக்கலாம்.  எல்லாம் நம்வசம் இருக்கும் பொருட்களைப் பொறுத்துதான் சமையலே :-)

எல்லாம் எடுத்து தயாரா வச்சாச்சா?  இனி ஆரம்பிக்கலாம்.... நம்ம கச்சேரியை :-)

ஒரு பெரிய  வாணலி எடுத்து  அடுப்பில் வச்சு ஸ்டவை ஆன் பண்ணிருங்க.  மிதமான தீயிலே இருக்கட்டும்.  நெய் ஒரு மூணு டீஸ்பூன்  அதுலே சேர்க்கலாம்.  நெய்யேதான் வேணுமுன்னு இல்லை. ஆனா  நெய்யா இருந்தால் நல்லா இருக்கும். சுவை கூடுதல். இல்லைன்னா  உங்களிடம் இருக்கும் சமையல் எண்ணெய் ரெண்டு டீஸ்பூனும், ஒரு டீஸ்பூன் நெய்யுமா இருந்தாலும் ஓக்கேதான்.

 முக்கால் டீஸ்பூன் சோம்பு போட்டு வெடிக்கவிட்டு,  க்ரீன் மஸாலா  ஒரு டீஸ்பூன் சேர்க்கலாம்.  நான்  கிரீன் மஸாலா க்யூப் ஒன்னு  சேர்த்தேன். பச்சை வாசனை போனதும் மஞ்சள் தூள்  கால் டீஸ்பூன்,  ஒரு டீஸ்பூன் உப்பு சேர்த்துட்டு, அரிஞ்சு வச்சுருக்கும் வெங்காயம் சேர்த்து வதக்கணும். அப்படியே  அதுலே ஒரு டேபிள் ஸ்பூன் தனியாப் பவுடர்  போட்டுக்கணும்.  கூடுதலா  காரம் வேணுமுன்னா நாலு பச்சை மிளகாயைக் கீறிப்போட்டு  வெங்காயத்துடன் வதக்கிக்கலாம்.

நம்மிடம் சகல சமையலுக்கும் ஒரே வித்தைன்னு தக்காளி வெங்காயம் க்யூப்ஸ் இருப்பதால் அதை அப்புறமாச் சேர்த்தேன். ஏற்கெனவே வதக்கப்பட்ட சமாச்சாரம் என்பதால் நோ பச்சை வாசனை.

வெங்காயம் வதங்கும் நேரத்தில்  மைக்ரோவேவ் ஸ்டீமரில் கேரட்டை வச்சு ஒன்னரை நிமிட் ஸ்டீம் செஞ்சுக்கலாம்.  வெங்காயம் வதங்கியதும் கேரட்டைக் கடாயில் போட்டுட்டுக் கையோட  காலிஃப்ளவர், ப்ரோக்கொலியை அதே ஸ்டீமரில் இன்னும் ஒன்னரை நிமிட்  மைக்ரோவேவில் வச்சு எடுக்கலாம்.  இதெல்லாம் சமைக்கும் நேரத்தைக் குறைக்கும் உபாயம்.

நோ ஸ்டீமர்?  நோ ஒர்ரீஸ். வெங்காயம் வதங்குன கையோடு முதலில் கேரட்டை மட்டும் சேர்த்து  கால் கப் தண்ணீரும் ஊத்தி வேகவிடலாம். கேரட் சட்னு  வேகாது என்பதால்  அதுக்கு முன்னுரிமை.

ஆச்சா....  இப்ப  பச்சையும் வெள்ளையுமா காலிஃப்ளவர், ப்ரோக்கொலியைச் சேர்த்துக்கிளறி, தண்ணீர் இருக்கான்னு பார்த்துட்டு தேவைன்னா இன்னும் கால் கப் தண்ணீர் சேர்த்து வேகவிடணும்.  முக்கால் வாசி வெந்ததும் ஈரம் வடிய விட்டுருக்கும் முட்டைக்கோஸ் போட்டுடணும். தண்ணீர் விட வேணாம். இதுவே தண்ணி விட்டுக்கும். ஒரு மூடி போட்டு அடுப்பின் தீயைக் கொஞ்சம் குறைச்சுக்கலாம்.
நாலு நிமிட் ஆனதும், எல்லாத்தையும் சேர்த்து நல்லாக் கிளறிவிட்டுட்டு, அரைச்சு வச்சுருக்கும் தேங்காய் கசகசாக் கலவையை  வாணலியில் சேர்த்துட்டு,   சட்னி ஜாரில் இன்னும் கொஞ்சம் தண்ணீர் சேர்த்து  அதில் பாக்கி ஒட்டிப்பிடிச்சு இருக்கும்  கலவையை முழுசாக் கலக்கி அடுப்பில் வேகும் காய்கறிகளில் சேர்க்கணும்.  அதெல்லாம் ஒட்டக் கறந்துட்டுத்தான் விடுவேன்  :-)

ஒரு கொதி வரட்டும்.  துள்ஸீ'ஸ் மசாலா அரை டேபிள் ஸ்பூன் அதன் தலையில் போட்டுட்டு நறுக்கியக் கொத்தமல்லி இலைகளையும்  போட்டு ஆசிர்வதிச்சால்  உங்கள் குருமா ரெடி!

ஆமாம்...  துள்ஸீ'ஸ் மசாலா இல்லைன்னா கொஞ்சம் கரம் மசாலாத் தூள் போட்டுக்குங்க. ஆனாலும் துள்ஸீ'ஸ் ருசி வராது கேட்டோ :-)

சரின்னும் இதுக்கும் ஒரு செய்முறை சொல்லிடறேன்.  அரைச்சு ஒரு பாட்டிலில் போட்டு வச்சுக்குங்க. தேவைப்படும்போது பயன்படுத்திக்கலாம். சரியா?

மசாலா தயாரிக்க :

கிராம்பு   30 கிராம்
பட்டை   30 கிராம்
ஏலக்காய் 30 கிராம்
மிளகு    10 கிராம்
சோம்பு   100 கிராம்

கொஞ்சமாத் தயாரிச்சால் போதுமுன்னா   ஒரு  டீஸ்பூன் கிராம்பு, பட்டை, ஏலக்காய்,  அரை டீஸ்பூன் மிளகு,  சோம்பு  ரெண்டு இல்லை மூணு டீஸ்பூன்  என்ற அளவில்  செஞ்சு பாருங்க.

இது எல்லாத்தையும் ஒரு வாணலிலே லேசா வறுக்கணும். அடுப்பை மெலிசா எரிய விடுங்க. எண்ணெய் வேணாம்.

சும்மா 'ட்ரை'யா, இளஞ்சூடா வறுத்து, ஆறியவுடனே, 'மிக்ஸி ட்ரை ஜார்'லே போட்டு அரைச்சு வச்சிரணும்.

காத்துப் போவாத டப்பாலே வச்சிருங்க. அவ்வளவுதாங்க! ஜமாய்ங்க!

இந்த குருமாவுக்குத் தேவையான  மசாலா வகைகள் எல்லாம் ஃப்ரீஸரில் வச்சுருந்ததால்  சட்னு செஞ்சுமுடிச்சுட்டேன்.   ஸிம்பிள் அண்ட் சுலபம் :-) இப்படியெல்லாம் நேரம் மிச்சம் பிடிச்சுத்தான் எழுத்துலகில் நம்ம  சேவை நடக்குதுன்னு சொன்னால் நம்புங்க ப்ளீஸ்....




மேலே படம்... நம்ம வீட்டாண்டை இருக்கும் கறிகாய்க் கடை! 

இந்த சமையல் குறிப்பு வரப்போகும் ஈஸிபீஸி இண்டியன் ரெஸிபியில் இடம் பெறுகிறது!


Friday, July 21, 2017

சொன்னால் சொன்னபடி......(இந்திய மண்ணில் பயணம் 33)

காலையில் கண்ணைத் திறக்கும்போதே   இன்றைய  கடமைகள் மனசில் வரிசை கட்டி நின்னது.   சரியா இருவத்திநாலு மணி நேரம் இருக்கு. என்னென்ன செஞ்சுக்கலாமுன்னு சின்னதா ஒரு திட்டம் போட்டுக்கிட்டோம்.
அனிதா சொன்னதுபோல.... உடுப்பு  சாயங்காலத்துக்குள் ரெடி ஆகுமான்னு மனசிலொரு சின்ன சந்தேகம்,  ஓரமா உக்கார்ந்துக்கிட்டு லேசா அரிச்செடுக்குது.

முதல் வேலையா  நாம் முன்னே  குடிஇருந்த செக்டர் 21க்குப் போகணும். எனக்கொரு தோழி அங்கே இருக்காங்க.  நாம் இருந்த வீட்டுக்குப் பக்கம்தான். ரெண்டு நிமிச நடை.  அங்கே இருந்தவரை, அவுங்க வீட்டுக் கருவேப்பிலைதான் நம்ம சமையலுக்கு!   சாம்பார் ரசத்துலே போட்டால் நல்லா ருசியா இருக்கும்னு எனக்குச் சொன்னாங்க :-)  ஆஹா....  அப்படியா? அது சரி.....

இங்கே கருவேப்பிலை கடையில் இல்லவே இல்லை. விசாரிச்சுக் களைத்த நிலையில் புதுத்தோழி நீருவிடம் சொன்னால்..... வீட்டு வாசலில் நிக்கும் செடியைக் காமிச்சு, 'இஸ் மே ஸே தோட் கி ஜாயியே. சாம்பார் ரஸம் மே ச்சோடேங்கேத்தோ பஹூத் டேஸ்ட்டி ஹோத்தா ஹை' ன்னாங்க. ஆஹாங்...... அப்படியா?

"எப்ப வேணுமுன்னாலும் பறிச்சு எடுத்துக்கிட்டு போங்க. பூரா துனியா தோட் கி ஜாதா யஹாங் ஸே."

ஓஹோ......தேங்க்ஸ் ஜி.

வர்றோமுன்னு தகவல்  சொல்லலாமுன்னா   ஃபோன் நம்பரை நம்ம லிஸ்ட்டுலே காணோம். (நல்ல தோழி... நான்!)  ஒரு ஆட்டோ  பிடிச்சு அங்கே போய்ச் சேர்ந்தோம்.  சண்டிகரில் பொதுவா  இந்த அஞ்சு வருசத்தில்  அவ்வளவா மாற்றங்கள் ஏதும் தோற்றத்தில் இல்லை.  ஆளாளுக்கு அவுங்க இஷ்டம்போல் ஒன்னும் செஞ்சுக்க முடியாது. நகர அமைப்பு அப்படி. இதுக்கான சட்டதிட்டங்கள் தனி !
நம்மைப் பார்த்த தோழிக்கு  அப்படி ஒரு மகிழ்ச்சி.  அவுங்களவர்  ஆஃபீஸ் போய் இருந்தார்.  அவருக்கு நல்ல பெரிய உத்யோகம்.  ஃபோன் செஞ்சு விவரம் சொன்னாங்க தோழி. அடுத்த கால் மணியில் அவர் வீட்டுக்கு வந்துட்டார். கை நிறைய  பலகாரங்கள் ஃப்ரம் கோபால்ஸ் :-)

நமக்கு அவுங்க  இப்போ சம்பந்தியாயிட்டாங்கன்னு தெரிஞ்சு எனக்கும்  சந்தோஷம்!  மகன், தென்னிந்தியப் பொண்ணைக் கல்யாணம்கட்டி இருக்கார்!
ஒருமணி நேரம் போனதே தெரியலை. கொஞ்சம் க்ளிக்ஸ் ஆச்சு.  எங்களையெல்லாம் சேர்த்து க்ளிக்க  ட்ரைவர்  இருக்கார் !  செல் ஃபோன் கேமெரா வந்தபிறகு அநேகமா எல்லோருமே நல்லாத்தான் படம் எடுக்கறாங்க :-)
அங்கிருந்து அப்படியே  பொடி நடையில் நாம் இருந்த பழைய வீட்டுக்குப் போனோம்.  ரெண்டு நிமிச நடை. இந்த வீடுதான்.  மாடியிலே நாமும் கீழே ஓனரும்.  இப்போ  வேற யாரோ குடி இருக்காங்களாம்.
ஓனர் (இவரும் அரசாங்க அதிகாரிதான்)  வேலைக்கும்,  ஓனரம்மா ஒரு கல்யாணத்துக்கும்  போயிருந்தாங்க.  மகள் வீட்டுலே இருந்தாங்க.  நாம் அங்கே இருந்தப்ப மகள் தில்லியில்  மருத்துவப்படிப்பு. இப்போ இங்கே  மருத்துவர்.  இன்றைக்கு  டே ஆஃப். ஆஹா.... நல்லதாப் போச்சு.  முதல்லே பிக்ஸியைப் பத்தித்தான் விசாரிப்பே!  அவன்  ப்ரீடருடைய பண்ணைக்கு  அப்பவே  போயிட்டான்.  நல்லா இருக்கானாம்.

'நம்ம தெரு'வைக் கொஞ்சம் க்ளிக்கிட்டு, இன்னொரு ஆட்டோ பிடிச்சு அறைக்கு  வந்தோம். வெயிலில் சுத்தக்கூடாதுன்னு நம்மவர் கட்டளை.
எனக்கு குஜராத் எம்போரியம் போகணும்.  யானை ப்ரிண்ட் துணிகள் பெரும்பாலும் அங்கேதான் கிடைக்கும். சண்டிகரில் இன்னொரு பெரிய கஷ்டம் என்னன்னா...... இந்த செக்டர் நம்பர்கள்.  ஏரியாவுக்கு பெயர்கள் கிடையாதுன்றது ஒரு விதத்தில் நல்லது... இல்லேன்னா அரசியல்வியாதிகள் நகர் நகரா உருவாகி இருப்பாங்க  :-)


இந்த நம்பர்கள் கூட  ஆறாவது செக்டர் பக்கத்துலே ஏழாவது, ஒன்பதுக்குப் பக்கத்துலே பத்துன்னு இருக்காது.  அப்படியும் இப்படியுமா ஒரே எண்கள் குழறுபடியாத்தான் இருக்கு.

 இதைக்கூட தன் உள்ளங்கையை விரித்து  விரல்களில் கணு கணுவா இருக்கும் பகுதியைக் காமிச்சு  'இப்படி'ன்னு  சொல்லிக்கூடக் கொடுத்தார் நண்பர். எதாவது புரிஞ்சால் தானே?  அது ஆச்சு  அஞ்சு வருசம் என்பதால் சுத்தமா மறந்தே போச்சு.

படத்துலே பார்க்கும்போது   எல்லாம் அடுத்தடுத்துத் தெரியும். ஆனால்  நேரில்  அங்கே பார்க்கும்போது நமக்குத் தலையும் வாலும் உடம்பும் புரியாது. இதைப்பத்தி ஏற்கெனவே  அங்கே போனதும் புலம்பித் தள்ளியாச் :-) அங்கே இருந்த சமயம், ஒரு பெரிய  வரைபடம் வாங்கி சுவத்தில் ஒட்டி வச்சுருந்தேன்.  அப்பமட்டும் புரிஞ்சுருக்குமுன்னா  நினைக்கறீங்க?
இப்பத்திய பிரச்சனை என்னன்னா.....    வாடகை வண்டி எடுத்தால் ட்ரைவருக்கு செக்டர் நம்பர் சொல்லணும். அதுவும் ஒவ்வொரு செக்டருக்கும்  ஏ பி சி டின்னு நாலு உட்பிரிவும் இருக்கே....  அது உள்பட.
'வலை இருக்கக் கவலை ஏன்'னு   நம்பரைக் கண்டுபிடிச்சு நாலுமணி வாக்குலே கிளம்பினோம். ஆட்டோதான் வாசலில் நிக்குதே.  அங்கே போனா யானைகளையே காணோம். ட்ரெண்ட் மாறிப் போச்சு போல....  அக்கம்பக்கம்  இருக்கும் கடைகளில் பார்த்தால் நல்ல ஸல்வார் ஸூட் செட்டுகள் இருக்கு.  ம்ம்ம்.... சொல்ல மறந்துட்டேனே....   இங்கெல்லாம் துணிகளுக்கு ஒரு செக்டர், ஊசிக்கு ஒன்னு, நூலுக்கு ஒன்னு  எல்லாத்துக்கும் தனித்தனி வேற!  வரிசையா  பாங்க், வரிசையா  ஃபோன் கம்பெனின்னு.....


ரொம்ப விலை மலிவாயும்,  அழகழகான டிஸைன்களுமா  இருக்கறதை விட முடியுதா? அதான் எக்ஸ்ட்ரா லக்கேஜுக்கு பணம் கட்டி இருக்காரே.....   ஒரு கடைக்குள் போய்ப் பார்த்து  நாலு செட் வாங்கியாச்சு :-)

அடுத்து இன்னொரு ஆட்டோவில் செக்டர் 31 D.   நம்ம முருகர் இருக்கார்  அங்கே! ராஜகோபுரத்தைப்  பகல் வெளிச்சதில் முதல்முதலாப் பார்க்கிறேன்.  கொஞ்சம் ஒல்லி உடம்புதான்.  கோபுரம் கட்டுமுன்  பயன் படுத்திக்கிட்டு இருந்த  வழிக்கு மேல் அலங்கார அமைப்பு வச்சு கேட் போட்டுருக்காங்க.
இதுக்குள்ளே போனால்  பின் பக்கத்து  வளாகத்தில்   வடக்கர்களின் கோவில் (எல்லா சாமிகளும் உண்டு. பளிங்குச்சிலைகள்) வரும். அதுக்குத் தனி வழி வச்சுருக்காங்களான்னு பார்க்க விட்டுப்போச்சு.  கேட் பக்கத்தில் ஒரு பூக்கடை ஒன்னு !  இதெல்லாம் புதுவரவு !
கோவிலுக்குள்ளே போய்  முருகனையும், அவன் மாமன், மாமி, தாய் தகப்பன்னு  எல்லாரையும் கும்பிட்டுக்கிட்டோம்.  வேதபாடசாலைப் பசங்கள்  பழைய வழியில்,   இப்போ புதுசா வந்துருக்கும்  அக்னிகுண்டத்தாண்டை  விளையாடிக்கிட்டு இருக்காங்க.
இந்த அக்னிகுண்டமே  முந்தி கோவிலுக்குள்  அம்மன் சந்நிதிக்கும், நவகிரக சந்நிதிக்கும் இடையிலே இருந்ததுதான். இப்ப திறந்த வெளி என்றதால் புகைப் பிரச்சனை இல்லாம இருக்கும்!  உள்ளே இருந்த காலத்திலும் புகைப் பிரச்சனை இல்லை.  ஹோமகுண்டத்துக்கு மேலே   ஸீலிங்கின் உட்புறத்தில்  ஒரு எக்ஸாஸ்ட் ஃபேன் போல ஒன்னு  வச்சு  அது புகையை இழுத்துக்கும் விதமா டிஸைன் செஞ்சு வச்சுருந்தார்  ராஜசேகர்.

கோஷ்டத்தில் இருக்கும்  சாமி சிலைகளுக்கு  அபிஷேகம், குளியல் எல்லாம்  தினப்படி நடக்கும் போதும், ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர் வெளியே வழியாமல்  உட்புறமா  உறிஞ்சி எடுக்கும் விதமா  பைப் லைன் எல்லாம் அமைச்சுக் கட்டுனது,  இந்தக் கோவில்.  நம்ம ராஜசேகர்,  விமானக் கட்டுமானம்,  அதில்  ஃப்யூல் உறிஞ்சி எடுக்கும் மெக்கானிசம் எல்லாம் தெரிஞ்ச  ஏர்க்ராஃப்ட் எஞ்சிநீயர் என்பதால் முருகனுக்கும் நல்லதாப் போயிருச்சு:-)

நாளைக்குக் கிளம்பறோமுன்னு  ஆஞ்சிகிட்டேயும் முருகனிடமும்  சொல்லிட்டு,  இன்னொரு ஆட்டோவில்  செக்டர் 17க்குப் போறோம்.  வழியில்  19 இல் ஒரு துப்பட்டாக் கடையில் சின்னதா ஒரு  பர்ச்சேஸ்.  நம்ம யானை கமீஸுக்கு  துப்பட்டா ஒன்னு :-)
சரியா ஆறு மணிக்கு  'போஷாக்' போய்ச் சேர்ந்தோம்.  அனிதா இருந்தாங்க. நம்மைப் பார்த்ததும் சிரிச்ச முகத்தோடு ஒரு வரவேற்பு. கீழே பேஸ்மென்டுக்கு ஆள் அனுப்புனதும்  டெய்லர் வந்துட்டார்.  உடைகள்  பொதியைத் திறந்து  காமிச்சாங்க.  சரியாத்தான் வந்துருக்கு.  நாம் சொன்ன மாற்றங்கள் எல்லாம் செஞ்சுருக்காங்க.  டெய்லர்  கையோடு வச்சுருந்த  மெஷரிங் டேப்பால்  நாம்  கொடுத்த அளவும் உடுப்பு அளவும்  சரியா இருக்குன்னு அளந்து காமிச்சார். நல்ல நீட் ஒர்க்.  இந்த ட்ரெஸ் டிஸைன் பண்ணவங்க பாலிவுட் டிஸைனர்களில் ஒருவரான அனிதா டோங்ரே.

நல்லபடியா பேக் செஞ்சு கொடுத்து, கல்யாணத்துக்கு ஒரு மாசம் இருக்கும்போது  வெளியே எடுத்து   வார்ட்ரோபில் எந்தமாதிரி தொங்க விடணும் என்பதெல்லாம் சொல்லி, அதுக்குண்டான விசேஷ  ஹோல்டர் எல்லாம் கொடுத்தாங்க. கல்யாண ஃபோட்டோ அனுப்புங்கன்னு  கூடவே ஒரு  வேண்டுகோளும்.
(கல்யாணம் நல்லபடியா  முடிஞ்சதும் படம் அனுப்பி வச்சேன்.  டிஸைனருக்கும்  தனி  மடலில் அனுப்பினேன். ரெண்டு இடங்களில் இருந்தும் பதிலும் வந்துச்சு.  அவுங்களுக்கும் நமக்கும்  மகிழ்ச்சி & மகிழ்ச்சி :-)  

உடுப்புப் பொதி நல்ல கனம்!  ஆறு கிலோ  இருக்கு.  இதே செக்டர்தான் என்றாலும்   தூக்கிக்கிட்டு  ஹொட்டேல் வரை நடக்க முடியாது.    எதுக்கு இருக்கு ஆட்டோ?  தீஸ் ருப்யா!

அறைக்கு வந்ததும்  பெட்டிகளை  ரீ அரேஞ்ச் செஞ்சு உடுப்புகளைக் கசங்காமல் வச்சார் நம்மவர்.   வந்த வேலை முடிஞ்சது.  இனி  டின்னர்  போயிட்டு வந்து  ரெஸ்ட் தான்.  காலையில்  இங்கிருந்து கிளம்பறோம்.

தொடரும்...........  :-)