Friday, March 24, 2017

உலக சமாதானத்துக்கொரு கோவில் ( நேபாள் பயணப்பதிவு 20 )

இன்னும் ஒரு இடத்தைப் பார்த்துட்டு அறைக்குத் திரும்பலாமுன்னு துர்கா சொன்னார். இந்த  ஒருநாள்  சைட் ஸீயிங் கூட நம்ம ப்ரகாஷ் ஏற்பாடு செஞ்சதுதான்.  நல்லாதான் முக்கியமான இடங்களைக் கவர் பண்ணி இருக்கார்னு பாராட்டத்தான் வேணும். இப்போ வந்துருக்கும் இடம் உலக சமாதானத்துக்குக் கட்டி இருக்கும் கோவில். வொர்ல்ட் பீஸ் பகோடா. World Peace Pagoda.
பார்க்கிங் போட்டு இறங்குனா.....  ஐயோ..... ஏராளமான படிகள் ஏறிப்போகணுமாம்.  மலைச்சு நின்ன என்னிடம்,  'நீ மலையேற வேணாம். நான் உன் (கெமெரா)கண்ணா இருந்து  எல்லாத்தையும் படம் எடுத்துக்கிட்டு வரேன்' னு நம்மவர் சொன்னதும், வழக்கத்துக்கு மாறா சரின்னுட்டேன்.  இவருக்குப் பெரிய ஷாக் :-)


அவர் வரும்வரை?  இங்கேயே வேடிக்கை பார்க்க வேண்டியதுதான். ஏற்கெனவே   கார் பார்க் பாதிக்குன்றுலேதான் இருக்கு.  இந்த பகோடாவை நம்ம அறையில் இருந்தும், ஜொம்ஸொம்மில் இருந்து பொகரா வரும் வழியில் ப்ளேனில் இருந்தும் 'பார்த்துட்டேனே' :-)
மேலே படம் :  விமானத்தில் இருந்து க்ளிக்கியது

மேலே.... இந்தப்படம், நம்ம அறையின் பால்கனியில் இருந்து க்ளிக்கியது.


ரெண்டுமூணு தீனிக்கடைகள் இருக்கு. அதுலே ஒரு கடைக்குப்போய் கடைக்காரம்மாவிடம் பேச்சுக் கொடுத்துக்கிட்டே உக்கார்ந்துட்டேன். நம்ம (குட்கா) ட்ரைவர், பார்க்கிங் இடத்துலே இருக்கும்  வண்டிகளில் சில   ட்ரைவர் நண்பர்கள்  இருக்காங்க. போய் பேசிக்கட்டுமான்னார். எப்படி?  முகவாயை வானத்துக்குக் காட்டி கீழுதடும் மேலுதடும் வெள்ளத்தடுப்புப் போட கண்ஜாடை, கை ஜாடை, குதப்பல் மொழியிலே.....    'ஓக்கே... எஞ்சாய்'னு
 அனுப்பிட்டேன். பயணிகள் எல்லாம் படியேறிப் போயிருக்காங்க.

அடையாளத்துக்கு எதுக்கும் இருக்கட்டுமுன்னு  ட்ரைவரை க்ளிக்கி வச்சேன்.

ஆனந்தா ஹில்ஸ் என்ற குன்றின் மேலே இருக்கு இந்த உலக சமாதானக் கோவில்.  ஷாந்தி ஸ்தூபான்னு  பெயர்.   ஸ்தூபாவுக்குப் போகும் வழின்னு கைகாட்டும்  வழியில் படிகளில் ஏறிப்போறாங்க நம்மவரும் துர்காவுமா. ஜப்பான் நாட்டு பௌத்தர்கள் கட்டுன கோவில்.  உலகப்போரில் ரொம்பவே அடிபட்டவங்க இவுங்கதானே!  சமாதானத்தின் அருமை இவுங்களுக்குத்தான் நல்லாவே தெரியும், இல்லையோ?

ஹிரோஷிமா கொடூரத்துக்குப்பிறகு  உலகமெங்கும் இப்படி சமாதானமும் சாந்தியும்  வேண்டி கோவில்கள் கட்ட ஆரம்பிச்ச ஜப்பான் பௌத்தமதத்து மக்கள்ஸ், நேபாளில் ஒரு ஷாந்தி ஸ்தூபா கட்ட 1947 ஆம் வருசமே திட்டம் போட்டுருக்காங்க. அப்ப நேபாளின் அரசு வேற மாதிரி செயல்பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு. மன்னராட்சிதான்.
 புத்த சந்யாசி Nichidatsu Fujii,  உலக சமாதானத்துக்கு  நூறு கோவில் கட்டணுமுன்னு  முடிவு செஞ்சுக்கிட்டார். 1954 இல் ஜப்பானில் முதல் கோவில் கட்டினார். நேபாளில் கட்டுன முதல் கோவில்தான் இந்த ஷாந்தி ஸ்தூபா. நூத்துலே இதுக்கான வரிசை எழுபது.
கோவிலுக்கு இடம் வேணுமுன்னு கேட்டப்ப,  எல்லாத்தையும் ஆராய்ஞ்சு பார்த்து, அரசின் பாதுகாப்பு அமைச்சரே(டெபுடி) 1973 இல் வந்து ஆரம்பிச்சு வச்சுருக்கார். முதலில்  ஒரு புத்தர் சிலையும், தியானம் செஞ்சுக்க ஒரு ஹாலும்தான். அப்புறம் கட்டடம் கட்ட ஆரம்பிச்சு  சுமார் முப்பத்தியஞ்சடி உசரம்வரை போய்க்கிட்டு இருந்தப்ப, வேற எதோ அரசியல் காரணங்கள் காமிச்சு (டவுன் ப்ளானிங் குளறுபடின்னு  சொன்னாங்களாம்) கட்டுன மொத்தத்தையும் இடிச்சுப் போட்டுருக்காங்க.

ஜப்பானியர்கள் பொறுமை காத்து புத்தரை வேண்டிக்கிட்டே இருந்துருக்காங்க. இது நடந்து பதினெட்டு வருசங்கள் ஆனபிறகு 1992 இல்  பிரதமரே நேரில் வந்து கோவில் கட்ட ஒப்புதல் கொடுத்து அடிக்கல்லையும் நாட்டி வச்சு ஆரம்பிச்சுக் கொடுத்தார். ஆச்சு ஒரு ஏழு வருசம், இதைக் கட்டி முடிக்க.  அப்பவும் இதே பிரதமரின் ஆசிகளோடு 1999 இல்  இந்த பகோடாவைத் திறந்து வச்சுருக்காங்க.

இவ்ளோ ஆசைப்பட்ட புத்த சந்யாசி Nichidatsu Fujii க்கு கற்பனையில் பார்த்த கோவிலை  நேரில் பார்க்கக் கொடுத்து வைக்கலை.  1985 லேயே சாமிகிட்டே போயிட்டார். அப்ப அவருக்கு நூறாவது வயசு நடந்துக்கிட்டு இருந்தது. பதினாலு வருசம் காத்திருக்க முடிஞ்சுருக்காது தானே?
நூத்திப் பதினைஞ்சடி  உயரமான வட்ட அமைப்பு.  மேலே ஏறிப்போக படிகள் அமைச்சுருக்காங்க. வட்ட அமைப்பின் நாலு பக்கங்களிலும் புத்தரின்  வெவ்வேறு நிலையில் சிலைகள்.  ஜப்பான், தாய்லாந்து, ஸ்ரீலங்கா, நேபாள்னு  வெவ்வேறு தேச அன்பளிப்புகள்.  எல்லாம்  பொன் நிறம் :-) மேலே வலம் வந்து சுத்தி வரலாம். முன்னூத்தி நாப்பத்திநாலு அடிகள் ஒரு சுத்து.




மேலே கோவிலுக்குப் போய்ச் சேர சுமார் இருவது நிமிட்ஸ் ஆகி இருக்கு. போற வழியிலேயே ஒரு ஹிந்துக் கோவிலும் இருக்காம்.  நம்மவருக்கு எப்பவும்  மேலே உசரத்தில் இருந்து பருந்துப் பார்வை பார்க்கப்பிடிக்கும். (போன ஜென்மத்தில் கருடன்!) அங்கிருந்து தெரியும் பொகரா நகரையும், ஃபேவா ஏரியையும் மலைகளையும் நமக்காக க்ளிக்கிக் கொண்டு வந்தார். கூடவே ஒரு ஃபொட்டாக்ராஃபர் (நம்ம துர்கா) இருப்பதால்  இன்னும் கொஞ்சம் க்ளிக்ஸ்ன்னு  .....   ஜமாய்ச்சுட்டு முக்கால் மணி நேரத்தில் ரெண்டுபேரும் திரும்பி வந்தாங்க.



நேபாளிப்பெண்கள் கடின உழைப்பாளிகள். முதுகில் விறகுக் கட்டைகளைச் சுமந்துக்கிட்டு படிகளில் இறங்கி வர்றாங்க  :-(



நான்  கடைக்காரம்மா கமலினியுடன்  பேசிக்கிட்டு இருந்தேன். வியாபாரத்துக்கிடையிலே....  கடை மூலையில்  ஸ்டவ் அடுப்பில் சமையல் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு.  அப்படியொன்னும்  வியாபாரம் ஜரூரா இல்லை.  நான் ஒருத்திதான்.  இன்னொரு வெள்ளைக்காரர் வந்து  சிப்ஸ் & கோக் வாங்கினார். பக்கத்து  மேஜையில் இடம்பிடிச்சுத் தின்னுட்டுக் கிளம்பிட்டார்.
இவுங்க திரும்பி வந்ததும் ட்ரைவர் ஓடி வந்தார்.  எல்லோருக்கும்  ஆரஞ்சு ஜூஸும், எனக்கொரு  மேங்கோ ஜூஸுமா வாங்கினோம்.
மௌண்டன் வியூ ஹொட்டேலுக்கு வந்து சேர்ந்தப்ப  மணி ஆறு.   ரொம்பவே சுத்தியாச்சு. இனி கொஞ்சம்  ரெஸ்ட் எடுக்கட்டும் நம்ம துர்கா.
ராச்சாப்பாடு இங்கேயே ரெஸ்ட்டாரண்டில் முடிச்சுக்கிட்டால் ஆச்சு. இப்போதைக்கு சூடா ஒரு காஃபி போதும்:-)

உலகம் முழுவதும் சமாதானமும் சாந்தியும் நிலவட்டும்! ஓம்............

தொடரும்...........  :-)


Thursday, March 23, 2017

சகல வியாதிகளுக்கும் ஒரே மருந்து :-)

முஸ்கி :  இது அன்னாடங்காய்ச்சிகளுக்குச் சரிப்பட்டு வராது   :-)

என்ன இது சகலவியாதிகளுக்கும் ஒரே மருந்தா?    இப்படி ஒன்னு இருக்கோ? இருக்கு.... ஆனா  ஹெல்த் டிபார்ட்மென்ட்லே  இல்லை.  இது  கிச்சன் ஹெல்த் டிபார்ட்மென்ட், கேட்டோ!

நம்ம வீட்டுலே க்ரீன் ஹௌஸ் ஒன்னு வச்சு காய்கறி(!!!) பயிரிடறோமுன்னு உங்களுக்கு ஏற்கெனவே சொல்லி இருக்கேனே.... ஞாபகம் இருக்கா?
எது முளைக்குதோ இல்லையோ... தக்காளி மட்டும் கூடை கூடையாக் காய்ச்சுருது. முந்தியெல்லாம் தக்காளி ஹல்வா எல்லாம் கிண்டி இருக்கேன். இப்போ பேலியோ பக்கம் ஒதுங்கிட்டதால்.... சக்கரைன்னா....  ஊஹூம் னு தலையாட்ட வேண்டியிருக்குப்பா....
நியூஸி வந்த புதிதில்  சம்மர் சீஸன், தக்காளி கிலோ அம்பது சென்ட்தான்  (அதுவும் பிக் யுவர் ஓன்  திட்டத்தில் பக்கெட் பக்கெட்டா பறிச்செடுத்து....)  என்பதால்  வாங்கிவந்து  டீப் ஃப்ரீஸரில் போட்டு வச்சேன்.  குளிர்காலத்தில் தக்காளி விலை பனிரெண்டு பதிமூணு டாலர் வரை  போயிருமுன்னு கேள்விப்பட்டதால் வந்த முன்  ஜாக்கிரதையாக்கும்!

குளிர்காலம் ஆரம்பிச்சதும்  ஃப்ரீஸரில் இருந்து தக்காளியை எடுத்தால்  உள்ளே இருக்கும் தண்ணீர் எல்லாம் ஐஸ் கட்டியாகி, சள்ன்னு இருந்துச்சு. ரசம் வைக்கத்தான் லாயக்கு என்பதால்  தினமும்  ரசமோ ரசம்தான் அந்த வருசம்:-)

அதுக்கப்புறம் வந்த குளிர் காலங்களில்  தக்காளி டின்கள் வாங்க ஆரம்பிச்சு  ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்வரை டின் தக்காளிகள்தான்.

திடீர்னு 'தக்காளி மழை' பொழிய ஆரம்பிச்சதும் என்ன செய்யறதுன்னு தெரியாம ஒரு நிமிட் முழிச்ச நான் சுதாரிச்சுக்கிட்டேன். அதான் அந்த சகல வியாதிகளுக்கும் ஒரே மருந்து  ஐடியா.

நம்ம சமையல்களில் ஏறக்கொறைய 85% தக்காளி வெங்காயம் சேர்த்துத்தானே செய்யறோம்.  அதையே கொஞ்சம் ஃப்ரீஸர் டெக்னிக் படி செஞ்சு பார்க்கலாமேன்னு  முதல் தவணையா ஒரு  கிலோ அளவு தக்காளியையும், முக்கால் கிலோ வெங்காயத்தையும் எடுத்து வச்சுக்கிட்டேன். ரெண்டையும் பொடியா அரிஞ்சுட்டு, பெரிய வாணலியில் எண்ணெய் ஒரு அரை கப்  ஊத்திக் காயவச்சு முதலில் வெங்காயத்தைப் போட்டு  வதக்கினேன். நிறம் மாறிவந்தப்ப, தக்காளியையும் சேர்த்து தக்காளி சட்னி பதத்துக்கு  வதக்கி எடுத்துட்டு ஆறுனதும் ஐஸ் க்யூப் ட்ரேயில் போட்டு ஃப்ரீஸரில் வச்சுட்டேன். மறுநாள் எல்லாம்  கெட்டிப்பட்டு  தக்காளி க்யூபா இருந்துச்சு.

அதை ஒரு ஃப்ரீஸர் பையில் போட்டு  ஃப்ரீஸரில் வச்சுட்டேன். குழம்பு , கூட்டு வகைகள் செய்யும்போது  தேவைக்கேத்தபடி  நாலோ அஞ்சோ க்யூப்ஸ்  குழம்பு வகையறாக்கள் கொதிக்கும் போது  போட்டுப் பார்த்தேன். சூப்பர்! ஏற்கெனவே வதக்குனதில் பச்சை வாசனை எல்லாம் போய் அட்டகாசமா இருக்கு!

அடுத்த பரிசோதனையா  இட்லி தோசை வகைகளுக்குச் சட்னி (தக்காளிச்சட்னிதான்) அரைக்கும்போது வெறும் காய்ஞ்ச மிளகாய், பெருங்காயத்தை வறுத்துக்கிட்டு  நாலைஞ்சு  க்யூபும்,  ஒரு புளிக்யூபுமா  சேர்த்து அரைச்சதில்  ருசியிலொரு வித்தியாசமும் இல்லை என்றதோடு  வேலை நேரமும் மிச்சமாச்சு.

புளிக்யூப் பற்றித் தெரியாதவர்கள்  நம்ம டிப்ஸ் பதிவுகளில் பார்த்து உய்யலாம் :-)

நேரடியா வாணலியில் செய்யாமல், ரைஸ் குக்கரில் ஒருநாள்  செஞ்சு பார்த்தேன். எல்லாம்  அப்பப்பக் கிளறிவிடச் சோம்பல் பட்டுக்கிட்டுதான்.  இதுலேயும் லேசா அடிப்பிடிக்க ஆரம்பிச்சது. ஹீட் செட்டிங் ஒன்னே ஒன்னுதானே. சூட்டைக் குறைக்க முடியலையே...   மேலும் தளக் புளக்குன்னு  கொதிச்சு மூடியெல்லாம்  தெறிச்சு, குக்கரின் சுற்றுப்புறம் சமையல் மேடையெல்லாம் ..... தெறிச்சு விழுந்து இதைச் சுத்தம் பண்ணுவதே இன்னொரு எக்ஸ்ட்ரா வேலையாப் போயிருச்சு. மடியன் மலை ச்சுமக்கும்னு சும்மாவா பழமொழி வந்துருக்கும்?  மடியன் = சோம்பேறி. மலையாளச் சொல்.


ஒரு ரெண்டரை வாரத்துக்கு முன்னால் (ஃபிப் 28) இப்படித்தான் அறுவடை செஞ்சுட்டார் நம்மவர். மறுநாள்  ஒரு பயணம் கிட்டத்தட்ட ரெண்டு வாரம் போற திட்டத்தில் இருக்கேன்.  சட்புட்டுன்னு  தக்காளி  க்யூப் செஞ்சு  ஐஸ் க்யூப் ட்ரேயில் போட்டு அதையே ஒரு ஸிப்லாக் பைக்குள்   வச்சு ஃப்ரீஸரில்  விட்டுட்டுப்போனேன்.
ஊரில் இருந்து திரும்பி வந்து,  ( மார்ச் 12)  க்ரீன் ஹௌஸைப் பார்த்தால் ஏகத்துக்கும் வாடிக்கிடக்கும் செடிகளும்  செடி நிறைய தக்காளிகளுமா இருக்கு !
இந்தமுறையும் அதே வைத்தியம்தான்.  கொஞ்சம் கறிவேப்பிலையும் எக்ஸ்ட்ரா ஃபிட்டிங்காப் போட்டேன்.  மறக்காமல்   படங்கள் எடுத்து வச்சேன் :-)









ஸிப் பேகில் இருக்கும் காற்றை வெளியில் எடுக்க ஒரு பம்ப் கைவசம் இருக்கு.  Vacuum pack  என்றால் இன்னும் நீண்டநாட்களுக்குக் கெடாமல் இருக்கும்!

பாருங்க.... உங்களில் ஒரு சிலருக்காவது இந்த  'மருந்து' பலன் தரலாம் :-)

PINகுறிப்பு : 

 1.   இதைத் தயாரிக்கும்போது உப்பு ஏதும் சேர்க்கலை.  சமையல் செய்யும்போது  ஞாபகம் இல்லாமல் வழக்கமான அளவு உப்பை, நம்ம்  கை போட்டுருது. இதுலே உப்பு சேர்த்துருந்தால் ,  அதுலே  உப்பு கூடிப்போகும்.

2. ஊரில் இருந்து வந்துருந்த அண்ணி,   ஐடியா சூப்பர்னு  கவனிச்சுக்கிட்டுப் போயிருக்காங்க.

Wednesday, March 22, 2017

ஐயோ.... சுற்றுலா வந்த இடத்துலே.... ப்ச்...( நேபாள் பயணப்பதிவு 19 )

 முதலில்  தாகத்துக்கு   லஸ்ஸி கிடைச்சது.  எனக்கு  அதன்  கூடவே வெறும் சோறு.  மத்தவங்க  கறி, குழம்பு, சப்பாத்தி, சுட்ட அப்பளம்  வகைகளோடு லஞ்ச் வாங்கிக்கிட்டாங்க. தயிர் வேணுமுன்னு சொன்னதும்  ரெண்டு ஐஸ்க்ரீம் கப்பில் தயிர் கொண்டு வந்து வச்சாங்க:-)  ட்ரைவர் மட்டும் எங்களோடு வந்து சாப்பிடாமல் வேற இடத்துலே சாப்பிடப்போயிட்டார்.



பித்தளைத் தட்டும் பித்தளைக்கிண்ணங்களுமா  தாலி மீல்ஸ்.  இன்னும் கொஞ்சம் பளபளன்னு  தேய்ச்சு மினுக்கி இருக்கக்கூடாது?  ப்ச்....

 சாப்பாட்டுக்கு  ஆர்டர் கொடுத்தபின் அது வர்றவரை  சாலையை வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன். ட்ராக்டர் எஞ்சின் மாதிரி ஒன்னு வச்சுக்கிட்டு, அதுலே ட்ரெய்லரைக் கட்டி வச்சு புதுமாதிரியான வண்டி. குஜராத்தில் பார்த்த சக்கடா நினைப்பு வந்தது உண்மை. மனுசன் தன் தேவைகளுக்கு ஏத்தாப்படி,  இருக்கும்  சாதனங்களை வச்சே  புதுசா ஒன்னு  கண்டுபிடிச்சுக்கறான், இல்லே!  வாழ்ந்தாகணுமே..... அதுக்கு வரும்படியும் வேணுமே.....
சாப்பாடானதும் சாலையைக் கடந்து  எதிர்ப்பக்கம் வந்தோம்.  இந்த சாலையே ரொம்ப பிஸியா இருக்கு.  ஏகப்பட்ட கடைகண்ணிகள் சாலை முழுசும்.  பித்தளைச்சிலைகள் ரொம்பவே அழகழகாய்!   கனம் கூடியவை.   அதிலும் ஒரு கருடர் இருந்தார் பாருங்க.....  ஹைய்யோ....


சாளக்ராமக் கற்கள் வேற  வெவ்வேற சைஸில் வச்சுருக்காங்க.  இப்பெல்லாம் கண்டகி நதியில் கற்கள் உருண்டு வர்றதெல்லாம் இல்லையாமே!  தாமோதர்குண்ட் என்ற இடத்தில்  நதியின் ஆரம்பத்துலேயே வலை கட்டி, அங்கேயே  சாளக்ராமக் கற்களை வடிகட்டி எடுத்துடறாங்களாம்.  நாட்டுக்கும், நாட்டு மக்களுக்கும் வருமானம் இந்தக் கல்லும் கொண்டு வருது பாருங்க.
இந்த இடங்களுக்குச் சுற்றுலாப்பயணிகள்  ரொம்ப காலத்துக்கு முன்னே இருந்தே வந்துக்கிட்டு இருக்காங்க!  எல்லாம் அநேகமா வெள்ளைக்கார நாடுகளில் இருந்துதான்!  அப்படி  அவர்களைக் கவர்ந்து இழுக்கறது,  உலகத்துக்கே ஒன்னுன்னு இருக்கும் எவரஸ்ட் சிகரம் இல்லையோ!  எப்படியாவது அதில் ஏறிடணும் என்று ஆசைப்பட்டு வந்த பல்வேறு நாட்டு மக்களில், குட்டியூண்டு நாடான நியூஸியின் எட்மண்ட் ஹிலரிக்கு அதிர்ஷ்டம் இருந்தது, அங்கே எவரெஸ்ட்டில் முதல்முதல் கால் வைக்க!  இதுலே எங்களுக்கும் பெருமைதான்.  சம்பவம் நடந்த காலத்தில், இப்படி  அந்த ஊரில் குடியேறுவோமுன்னு நினைச்சுக்கூடப் பார்க்கலை!
வர்றவங்க அப்படியே மற்ற இடங்களையும் பார்க்கறதும்,  மலையேறும் ஆசை இருக்கறவங்க இதுக்காகவே இங்கே வர்றதும் நடந்துக்கிட்டுத்தான் இருக்கு இப்பவும்.

டேவிஸ் என்ற பெயருடைய ஸ்விஸ் நாட்டுப் பயணி, தன் மனைவியுடன் சுற்றுலா வந்துருக்கார். 1961 ஆவது ஆண்டு. பல இடங்களைச் சுத்திப் பாத்துக்கிட்டே  இங்கே வந்துருக்காங்க.  அந்தாண்டை ஓடும் நதியில்  குளிக்க ஆசை வந்துருக்கு கொஞ்சம் கீழாண்டைப் பகுதிக்குத் தண்ணீர் சரேல்னு பாயும் சமாச்சாரம் அப்ப இவுங்களுக்குத் தெரியாது போல!    திடீர்னு தண்ணீர் வரத்து அதிகமாகி டேவிஸோட  மனைவியை அப்படியே இழுத்துக்கிட்டுப் போயிருக்கு. ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு தேடி, மனைவியின் சடலத்தை வெளியே எடுத்துருக்காங்க. அப்ப இருந்து இந்த இடத்துக்கு  டேவிஸ் ஃபால்ஸ் என்ற 'காரணப்பெயர்' அமைஞ்சு போயிருக்கு!

டேவிஸ் ஃபால்ஸ் போறோமுன்னு துர்கா சொன்னதும், தேவி'ஸ் ஃபால்ஸ்ன்னு நினைச்சுக்கிட்டேன்.   தேவிக்குக் கோவில் இருக்குமுன்னு நினைப்பு. அரைக்கிலோ மீட்டர் தூரத்துக்கு  தண்ணீர் அப்படியே பொங்கியடிச்சுக்கிட்டுப் பாயுது. ஆழம் அதிகம் இல்லை. நூறு அடிதானாம்!!!!  யம்மாடியோவ்..... கால்தடுமாறி விழுந்த அம்புட்டுதான். நேராக் கீழே கொண்டுபோய் செருகிடும்!
இப்ப நல்ல கம்பித்தடுப்புகள் போட்டு வச்சுருக்காங்க.  இந்த இடத்தின் நுழைவாயிலுக்கு முன் இருக்கும் சாலையின் எதிர்ப்பக்கம்தான் நாம் லஞ்ச் சாப்பிட்ட ரெஸ்ட்டாரண்டு இருக்கு.

டேவிஸ் ஃபால்ஸ்க்குள் போய்ப் பார்க்க ஆளுக்கு முப்பது ரூ டிக்கெட் கட்டணம் கொடுக்கணும். பரபரப்பான சாலையை அடுத்து  உள்ளே இப்படி பார்க் செட்டிங்ஸ் இருக்குன்னு வெளியேஇருந்து பார்க்கும் யாருக்கும்  தெரியாது !
ஆதிசேஷன்  உருவில் கோழிக்கொண்டைப்பூ !!!

டேவிஸ் ஃபால்ஸ்க்குப் பழங்காலப்பெயர் ஒன்னும் இருக்கு. பாதாளே ச்சாங்கோ !

உள்ளே போகும் பாதையில் நாலைஞ்சு படிகள் இறக்கத்தில் ரொம்பவே பழையகாலச் சிலைகள் ரெண்டுமூணு!   புள்ளையார், சிவலிங்கம்,. நந்தி, நாகர்னு!!!   அங்கிருந்து  பார்க்கும்போதே  கீழே ஹோன்னு இரைச்சலுடன்  பொங்கி விழும் தண்ணீர்!  கொஞ்சம் கிட்டப்போய்ப் பார்க்கும் வகையில் ஒத்தையடிப்பாதை.  கரடுமுரடா இருக்கு, கவனமாக் கால் வச்சுப்போகணும்.  விழுந்துட்டா?   பரவாயில்லை:-)  கம்பித்தடுப்புகள் இருக்கே!  மிஸஸ் டேவீஸ்க்கு  ஏற்பட்ட கதிகேடு இனி  யாருக்கும் வரக்கூடாதுன்னு கவனமாத்தான்  போட்டுவச்சு  இருக்காங்க.
அருவின்னு பெருசா ஒன்னுமில்லை.  பாய்ஞ்சு வர்ற தண்ணி,   கற்பாறைகளுக்கிடையே அப்படியே ஒரு அரைக் கிலோமீட்டருக்கு அகலமா ஓடிட்டு,   சட்னு காணாமப்போயிருது!  இவ்ளோ தண்ணீர் என்னதான் ஆச்சு?  பாதாளத்துக்குள் போயிருதாமே!  பாதாளே சாங்கோ !



அவ்ளோதானா?  ஊஹூம்..... நாம  இதைவிட்டு வெளியே போய் சாலையின் இடது பக்கமாவே கொஞ்ச தூரம் நடந்து போனால்... குப்தேஸ்வரா குகைக்கான நுழைவு வாயில் வந்துருது.  வணிக வளாகம்போல் ஏகப்பட்டக் கடைகள். குகைக்குப் போகும் வழின்னு போட்டுவச்சுருக்கும் அம்பைத் தொடர்ந்து  போகணும்.  கீழ்தளத்துக்குப் போறதுமாதிரி    மாடிப்படிகள்.  அங்கே ஒரு   ரெண்டடுக்கு    கட்டடம்.  கோவிலுக்குள் போகவும்    ஒரு கட்டணம் உண்டு.  முப்பது ரூபாய் டிக்கெட்.

மேலேயே புள்ளையார் நிக்கறார். அவராண்டை சொல்லிட்டு குகைக்குப் போறோம்.

 இந்தப்பக்கம் ஒரு சுருள் மாடிப்படி. பக்கச் சுவர்களில் எல்லாம் விதவிதமான சிற்பங்கள். பார்க்க அழகாத்தான் இருக்குன்னாலும்......  பழங்கால வகை இல்லை. காங்க்ரீட்லே வார்த்து வச்சுருக்காங்க.  இடைக்கிடை மாடங்கள் வேற. அதுலே சாமி படங்கள்!



கீதோபதேசம்,   நிற்கும் காளைமுக  அரக்கன்(?) மயில்,  வெள்ளையானை மேல் இந்திரன்னு ஆரம்பிக்கும் சிற்பங்கள், மெள்ளமெள்ள ஸ்ருங்கார ரசத்துக்குப் போயிருது. இடையில்  குழந்தையைக் கையிலேந்தி பாலூட்டும் தாய் வேற!  விசுவாமித்திரர் மேனகையோ?
சிவன் காலடி பிடிச்சு,  வேண்டும் இன்னொரு உருவம்.....  யார் ,  கதை என்னன்னு தெரியலையேன்னு எனக்கு மகா கவலை!  இன்னும் புதுசா சிலைகளைச செஞ்சுக்கிட்டு இருக்காங்க போல.... அதுக்குண்டான இடம் தயாரா இருக்கே!

இந்தக் குகையை பதினாறாம் நூற்றாண்டில் யாரோ புல் பறிக்கப்போன இடத்தில் கண்டுபிடிச்சுருக்காங்க. உள்ளே சிவன், பார்வதி, இந்திரன், நாகர்னு கடவுளர்களின்  சிலைகள் இருந்துருக்கு.  அப்படியே கிடந்த இதை சமீபத்தில் 1991 இல்  படிக்கட்டுகள் அமைச்சு கீழே   இறங்கிப் போய்  குகைக்குள் பார்க்கன்னு  ஒரு அமைப்பைக் கட்டிவிட்டது உள்ளுர் நகராட்சி.   ஒரு கட்டணம்  வசூலிக்கிறது கூடப் பரவாயில்லைதான். குகையை பராமரிக்கவும், பக்கத்துலே இருக்கும் பள்ளிக்கூடத்துக்கு  செலவுக்குக் கொடுக்கவும்  ஆகுதே!
 சுழல் படிகளில் இறங்கி குகை வாசலுக்கு வந்துருந்தோம். இங்கிருந்து இன்னும் கீழே போகணும். இடதுபக்கம்  நிறைய கற்களை அடுக்கி  சின்னச்சின்ன லிங்கமா பண்ணி வச்சுருந்தாங்க.  படிகளில்  நம்ம கண்ணுக்கு எதிரா ஒரு கோசாலை.  அதுக்கு ஒரு விளக்கு போட்டு வச்சுருக்காங்க. உள்ளே மாடுகள் இருக்கான்னு தெரியலை. முக்கால் இருட்டாத்தான்  கிடக்கு. அங்கங்கே மெல்லிஸா வெளிச்சம் வருது.
கொஞ்ச நேரம் நின்னு இருட்டுக்குக்  கண்கள் பழகியபின் போறோம். படிகளில் கைப்பிடிச்சுக்கக் கம்பி இருக்கு என்பதால் பிரச்சனை  இல்லை. ஆனால்  ஒரே ஈரம். தலைக்கு மேலே இருக்கும் குகைக்கூரைகளில் இருந்து தண்ணீர் சொட்டிக்கிட்டே இருக்கு. நம்ம தலையில்  சொட்டுநீர்! எப்பவும் தண்ணீரும், இருட்டுமா இருக்கறதால்  கால் வழுக்குதுதான்.  குகை வாசலில் செருப்பைக் கழட்டி விட்டுட்டுத்தான்  போகணும்.   கோவிலுக்குள் போறோம் இல்லையா?

கொஞ்சதூரம்  ஒரு அம்பது , நூறு படிகள்  இறங்குனதும்  பெரிய சிவலிங்கம் ஒன்னு, பூக்கள் அலங்காரத்தோடு.  சரிக்கும் செதுக்கிய சிவலிங்கம் இல்லையாக்கும். ஸ்வயம்பு.  உளி படாதது.  நோ உளியின் ஓசை :-)
குகைக்கூரையில் இருந்து   கெட்டிப் பாகுமாதிரி இறங்கும்  stalagmite, stalactite வகைதான். சுத்திவர  கம்பிவலை  அடிச்சுத் தடுப்பு போட்டு வச்சுருக்காங்க.  படம் எடுக்கத் தடை உண்டு.  இதுக்குன்னே ஒரு  காவலாளி வேற.  சாமியைக் கும்பிட்டுக்கிட்டே கம்பிவலையை வெளிப்புறமா சுத்தி வரலாம். பரிக்ரமா! ஆனால்  சாமியைப் பார்த்துக்கிட்டே சுத்தமுடியாது.  நாம் கீழே  பள்ளத்தில் போவோம். சாமி மேலே இருந்து நம்மைப் பார்ப்பாரா இருக்கும்!

சிவன் சந்நிதியை விட்டு இன்னும் கொஞ்சம் கீழே இறங்குனா   இன்னொரு சுரங்கப்பாதை. கும்மிருட்டு. ஓரமா வச்சுருக்கும்  ஜன்னல் போன்ற ஓட்டைக்குள்ளே  கண் பார்வையை அனுப்புனால்.....  வெளிச்சம்  தெரிஞ்சது. கூடவே   தண்ணீர் பாயும் சத்தம்......   ஒரு நூத்தியம்பது மீட்டர்  இறக்கம் இருக்காம்.  இப்போ  தண்ணீர் வரத்து அதிகமா இருக்குன்னு அந்தப் பாதையை மூடி வச்சுருக்கறதா  காவலாளி சொன்னார். ஆனாலும் ஒரு பத்திருபது  படிகள் இறங்கிப்போய் வரலாம்தான். ஆனால் நம்மகிட்டே டார்ச்  இல்லையே..... வழக்கம் போல் பயணத்துக்குன்னு  கொண்டுபோகும்  டார்ச் லைட், இந்த முறை காத்மாண்டு லெமன்ட்ரீயில்  பெட்டிக்குள்ளே பத்திரமா இருக்கு:-)

இருட்டுக்குகையின் நீளம் சுமார் மூணு கிமி இருக்குமாம்.  சுரங்கத் தொழிலாளிகள் மாதிரி தலயில் விளக்கு வச்சுக்கிட்டுப்போய் குகை முடிஞ்சதும் வெளியே போய்   தண்ணீர்  பாயும் இடத்தில் இருந்து கரையோரமாகவே நடந்து போகும் டூரிஸ்ட்டுகளும் உண்டாம்!  சரின்னு கேட்டுக்கிட்டேன்:-)   அவுங்க அட்வெஞ்சர் மக்கள். நாமோ....  ஆன்மிக மக்கள் இல்லையோ !

குகையில் இருந்து வெளிவந்து சுருள்படிகளேறி மேலே வந்து நர்த்தன விநாயகருக்குக் கும்பிடு போட்டுட்டு அஞ்சு நிமிட் ரெஸ்ட். அப்போ அங்கே இருந்த ஒரு ஹாலில்  பெரிய கூட்டமா மக்கள்ஸ் உக்கார்ந்துருந்தாங்க. எதோ சாமியாரின் குழு உள்ளே பிரசங்கம் செஞ்சு எதோ பூஜைக்குத் தயார் படுத்திக்கிட்டு இருந்தாங்க.  லோகல்ஸ்தான்.  முக்கால்வாசிப் பெண்கள்  நேபாளிகள் போட்டுக்கும் பாசிமணி மாலையில் இருந்தாங்க.
வெளியே வந்து  ஒரு கடையில் ரெண்டு பாசிமணி மாலை வாங்கினேன். மனிஷா அண்ட் சாரு(மதி) என்ற  சின்னப்பொண்ணுங்க நடத்தும் கடை.   அப்படியே  முதலில்  அழகு கருடன் பார்த்த கடையில்    சின்னதா மூணு சாளக்ராமம், ஒரு பத்து பித்தளை விக்கிரஹங்களும்!  ஹைய்யோ.... பத்தா?  எப்படிக் கொண்டுபோகப் போறோம்?

 அஞ்சேல்........  எல்லாம் ஒன்னரை செமீ உயரம்தான் :-) மொத்தம் ஒரு  200 கிராம் வரும்!

தொடரும்............. :-)